โครงสร้างของโปรแกรมภาษาซี
โปรแกรมภาษาซีมีองค์ประกอบที่สำคัญ 2 ส่วนคือไฟล์ส่วนหัวโปรแกรม และไฟล์โปรแกรม ไฟล์ส่วนหัวโปรแกรมเป็นไฟล์ที่ใช้เก็บไลบราลีเพื่อใช้รวม (include) ในการคอมไพล์โปรแกรมซึ่งจะมีส่วนขยายเป็น *.h มีชื่อเรียกว่า Compiler Directive ไฟล์โปรแกรมจะเริ่มต้นด้วยฟังก์ชัน main() และตามด้วยเครื่องหมายปีกกาเปิด เพื่อเริ่มต้นเขียนโปรแกรม การเขียนโปรแกรมจะต้องเขียนด้วยอักษาภาษาอังกฤษตัวพิมพ์เล็กเสอม และเมื่อจบประโยคคำสั่ง จะใช้เครื่องหมายเซมิโคล่อน ( ; ) ในการคั่นแต่ละคำสั่ง ภายในโปรแกรมจะประกอบด้วยฟังก์ขันและส่วนของคำอธิบาย เมื่อเขียนคำสั่งเสร็จจะปิดท้ายโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาปิดเสมอ
รูปภาพ แสดงโครงสร้างของโปรแกรมภาษาซี
#include<library> | /* ไฟล์ส่วนหัวโปรแกรม*/ | |
| void main(void) | /*ฟังก์ชันหลักของโปรแกรม*/ | |
| { | /*เริ่มต้นการเขียนโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาเปิด*/ | |
| variable declaration; | /*การประกาศค่าตัวแปรที่ใช้ในโปรแกรม*/ | |
| program statement; | /*ประโยคคำสั่งในโปรแกรม*/ | |
| } | /*จบการเขียนโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาปิด*/ |
#include<library>
| เป็นส่วนหัวหัวโปรแกรมที่จะต้องเขียนไว้เพื่อให้ใช้งานฟังก์ชันต่างๆ ในกรณีที่ต้องการทราบว่าฟังก์ชันใดถูกนิยามไว้ที่ใดให้ทำแถบสีที่ฟังก์ชันดังกล่าวและกดปุ่ม Ctrl+f1 |
main
| เป็นฟังก์ชันหลักของโปรแกรม |
( )
| ภายในวงเล็บเป็นค่าพารามิเตอร์ที่จะส่งผ่านไปทำงานยังฟังก์ชันอื่นๆ ถ้าไม่มีการ ใส่ค่าแสดงว่าไม่ต้องการมีค่าพารามิเตอร์ |
{
| ปีกกาเปิดแสดงการเริ่มต้นการเขียนโปรแกรม |
variable declarations
| ประกาศตัวแปร |
program statement
| การเขียนประโยคคำสั่ง |
}
| ปีกกาปิดแสดงการจบการเขียนโปรแกรม |
/*ข้อความ*/
| คำอธิบายโปรแกรม ใช้ในการอธิบายความหมายของคำสั่งหรือสิ่งที่ต้องการเขียน ไว้กันลืมจะไม่มีผลใดๆกับโปรแกรม แต่การเขียนจะต้องเริ่มต้นด้วยเครื่องหมาย /* และจบด้วยเครื่องหมาย*/ |
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น